ตอนที่ 10 ลูกชิ้นใครอย่าแตะ

posted on 01 Jun 2012 20:36 by doctormang directory Diary, Idea

ตอนที่ 10 ลูกชิ้นใครอย่าแตะ
               

                สมัยเรียนโรงเรียนเทพศิรินทร์เป็นช่วงวัยรุ่น  ช่วงนี้เป็นช่วงสำคัญของการพัฒนาของเด็กๆ   เพราะจะเป็นช่วงติดเพื่อนมากกว่าบ้าน  ดังนั้นต้องคอยดูแลการคบเพื่อนด้วย  เพื่อนที่ดีจะทำให้เด็กดีไปด้วย   โชคดีที่ผมมีแต่เพื่อนดีๆ ไม่ชักชวนไปทางด้านไม่ดี   อาจมีบ้างตามวัยคะนอง   ช่วงนั้นทุกเย็นวันศุกร์พวกเราจะอยู่เตะบอลพลาสติกลูกเล็กๆ กัน   หลังจากเตะบอลกันแล้วก็จะไปหาอาหารกินกัน  ส่วนมากจะไปกินที่ร้านเพื่อนนักเรียนคนหนึ่ง   ผมจำชื่อเพื่อนไม่ได้แล้ว จำได้แต่ชื่อพ่อเขาซึ่งเป็นเจ้าของร้าน   พวกเราเลยเรียกเพื่อนคนนี้ว่า ไอ้ตือ  เพราะพ่อเขาชื่อตือ  เป็นร้านที่ขายเกาเหลาลูกชิ้นเนื้ออร่อยมาก  พวกเรามักสั่งเกาเหลาพร้อมข้าวเปล่า  จะได้กินอิ่มๆ  มีเพื่อนคนหนึ่งชื่อ หมู ชอบเหลือลูกชิ้นไว้กินทีหลัง  พวกเราชอบแย่งลูกชิ้นมันกิน  เจ้าหมูพยายามหลายวิธีไม่ให้พวกเราแย่งลูกชิ้นกิน  ไม่ว่าจะเอาลูกชิ้นมาเลียและอมไว้ ก่อนจะใส่ลงไปในชามเหมือนเดิม  มันก็ยังโดนแย่งกิน  จนวันหนึ่งเจ้าหมูใช้ไม้เด็ดที่ทำให้พวกเราไม่กล้าไปแย่งลูกชิ้นมันกินอีกเลย   โดยเมื่อเกาเหลามาถึง  เจ้าหมูรีบถุยน้ำลายลงไปในชาม  ฟองน้ำลายลอยปนกับลูกชิ้นเหมือนฟองสบู่เลย    ตั้งแต่นั้นมาลูกชิ้นของเจ้าหมูก็ไม่มีใครกล้าแตะอีกเลย

Comment

Comment:

Tweet

กินลูกชิ้นก่อน ง่ายกว่า
สอง ฮ่าๆๆ
big smile open-mounthed smile confused smile Hot! Hot! Hot!

#1 By Nirankas on 2012-06-01 21:56