ตอนที่ 1 บทแนะนำตัว

posted on 19 May 2012 19:53 by doctormang directory Diary, Idea
ตอนที่  1  บทแนะนำตัว

                ในปัจจุบันนี้คงมีหลายท่านที่เกษียณอายุก่อนกำหนด ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ขอหยุดการทำงานประจำในขณะที่อายุ 58 ปี   อาชีพผมเป็นแพทย์ เปิดคลินิกส่วนตัวมาได้ประมาณ 30 ปี  เป็นคลินิกไม่ใหญ่เปิดแถวชานเมืองกรุงเทพ   โชคดีที่ลูกชายคนโตของผมเลือกเรียนแพทย์ พอเค้าจบผมจึงได้มอบให้ลูกทำต่อ ส่วนตัวผมเองขอหยุดพัก ตอนนี้พอมีเวลาว่างก็เลยอยากจะลองทำสิ่งที่ใฝ่ฝัน คือการเขียนเล่าประสบการณ์ในการรักษาคนไข้และการดำเนินชีวิตที่ผ่านมา   เผื่อจะมีประโยชน์และข้อคิดแก่ผู้ที่ได้อ่านบ้าง   เอาละผมจะขอเล่าประวัติคร่าวๆ ของผม  เพื่อเป็นการปูทางให้เข้าใจในตัวตนที่เป็นผมขึ้นมา

                ผมเกิดในกรุงเทพแถวกิ่งเพชร  ปีพ.ศ. 2497 ที่ที่ โผน กิ่งเพชร  อดีตมวยแชมป์โลกใช้เป็นนามลงท้าย เกิดในครอบครัวคนจีน  ฐานะพอมีพอกินไม่อดอยากแต่ก็ไม่ได้มีทรัพย์มากมาย  ผมเป็นลูกคนโต มีน้องๆ อีก 11 คน  สมัยก่อนการวางแผนครอบครัวคงไม่ได้รับการประชาสัมพันธ์มาก ทำให้ครอบครัวผมใหญ่มาก อาปากับอามาต้องหาเลี้ยงลูกๆ ทำให้ไม่มีเวลาให้กับลูกๆ มากนัก  เท่าที่จำความได้เคยไปบางแสนเพียง 1-2 ครั้ง เพราะไปไหว้เชงเม้งแถวนั้นจึงได้ไป นอกนั้นไม่เคยไปไหนเลย  แต่ลูกๆ ทุกคนก็รักกันดี คนโตกว่าจะดูแลน้องคนถัดมา อายุห่างกันแค่ 1-2 ปี  แต่ไม่มีความรู้สึกว่าถูกพ่อแม่ทอดทิ้งเลย ถ้าวิเคราะห์ดูคงเป็นเพราะลูกๆ ทุกคนมีหน้าที่ที่ต้องช่วยกัน  คนโตต้องถูบ้าน ซักเสื้อผ้า  คนรองลงไปก็ช่วยดูแลน้องๆ  ทำให้ทุกคนมีจิตใจช่วยเหลือกัน  เข้าใจซึ่งกันและกัน   ภาวะเอาแต่ใจตนเองจึงน้อย  ผมจึงคิดว่าถ้าในสังคมสอนให้เด็กๆ มีจิตใจบริการช่วยเหลือกันและกัน จะทำให้ความเห็นแก่ตัวลดน้อยลง

                กลับมาที่เรื่องผมต่อนะ  ในตอนเด็กมีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดกับผมมากมาย ซึ่งผมจะเล่าให้ฟังในภายหลัง ผมเรียนจบจากแม่รำเพย  และจบแพทย์แถวสามย่าน  หลังจบแพทย์ได้ใช้ทุนที่ทหารเรือ  และออกมาอยู่ที่กองแพทย์การสื่อสารฯ   ช่วงนี้เองที่ผมเปิดคลินิกส่วนตัวแถวบางมด  ช่วงการทำงานที่คลินิกนี่เองที่ทำให้ผมได้เห็นคนไข้ที่มาหาเป็นมนุษย์ผู้มีจิตใจ มีความรู้สึก  เพราะช่วงที่เรียนหรือตอนทำงานโรงพยาบาล แม้ว่าเราอยากให้คนไข้หายดีแต่จิตใจที่ผูกพันในแง่หมอกับคนไข้นั้นน้อยกว่าตอนทำที่คลินิกมาก  เพราะคนไข้ที่โรงพยาบาลมาตรวจแล้วก็ไม่เจออีก ไม่ค่อยมีโอกาสที่จะมาพบเราอีก  ความรู้สึกจึงเหมือนเป็นคนอื่น แต่คนไข้ที่คลินิกจะมาตรวจกับเราเป็นประจำ  ส่วนมากก็พามาตรวจทั้งครอบครัวความผูกพันใกล้ชิดของหมอกับคนไข้จึงมากกว่า  รู้สึกเหมือนเค้าเป็นญาติหรือคนในครอบครัวของเรา ทำให้ความไว้เนื้อเชื่อใจ ใส่ใจกันและกันจึงมีมากกว่า

                ผมอยากแนะนำหมอใหม่ๆ และคนที่อยากเรียนแพทย์  เวลาตรวจคนไข้ให้เรียกชื่อคนไข้ด้วย  มองหน้าคนไข้และถามอาการจากคนไข้โดยตรง  บางท่านดูแต่ประวัติคนไข้ว่าพยาบาลเขียนอะไรแล้วก็สั่งยาลงไป  ไม่ได้มองคนไข้เลย  ทำให้ความสัมพันธ์ของหมอกับคนไข้ห่างกันมาก ผมจึงเห็นว่าวิชา Family  Medicine (การดูแลแบบครอบครัว)  ควรสนับสนุนให้นักศึกษาแพทย์ได้ศึกษากันมากๆ เพราะสอนให้หมอได้ใกล้ชิดกับคนไข้มากขึ้น 

                ผมทำงานคลินิกส่วนตัวมาตลอด จนถึงปัจจุบัน  พ.ศ. 2555 เป็นเวลา 30 ปีเต็ม  เลยขอวางมือมอบให้ลูกมาดูแลต่อ  ช่วงนี้มีเวลามากขึ้นจึงขอเขียนหนังสือเล่าประสบการณ์ที่คิดว่าอาจมีประโยชน์ไม่มากก็น้อย  หวังว่าคงติดตามอ่านกันนะครับ :)


edit @ 19 May 2012 20:23:52 by หมอเม้ง

edit @ 20 May 2012 21:05:24 by หมอเม้ง

Comment

Comment:

Tweet

เขียนได้สนุกมากค่ะอยากอ่านเรื่องอื่นๆอีก

 

#13 By กาน (110.164.25.131) on 2016-03-18 16:43

แก้ไข  จนคุณหมอท่านนั้นเกษียณ

#12 By แจม on 2012-08-13 12:19

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
มาตามอ่านย้อนหลัง และ ขอแอดค่ะ  ที่บ้านก็หาหมอที่คลินิคจนคุณเกษียณ ก็ตามไปหาลูกคุณหมอที่เป็นหมอตา และลูกเขยคุณหมออีกด้วย big smile

#11 By แจม on 2012-08-13 12:12

เขียนยาวๆ เลยครับbig smile
สวัสดีค่ะ
ขออนุญาตเรียกอาจารย์เม้งนะคะbig smile

#9 By Lavenya on 2012-07-17 12:53

รอติดตามนะคะ Hot! Hot! Hot! Hot!

#8 By BO AND BOBBY on 2012-07-03 10:26

อ่านแล้วชอบมากๆ เลยค่ะ ยังไงจะรออ่านตอนต่อไปนะคะ

#7 By duangjai (103.7.57.18|unknown, 124.120.46.145) on 2012-06-11 20:15

สวัสดีครับคุณหมอ ประสบการณ์ของคุณหมอ จะเป็นประโยชน์กับคนรุ่นหลังมากๆครับ ผมขอถือโอกาสนี้ขอบคุณที่คุณหมอได้ช่วยดูแลและรักษาครอบครัวของเรา บุญคุณนี้ต้องจดจำ ไปตลอดกาล ผมจะติดตามข้อมูลคุณหมอไปเรื่อยๆครับ

#6 By Aroon Jongaroontaprangsee (103.7.57.18|58.64.52.143) on 2012-06-02 22:42

ขอบคุณค่ะ
เข้ามาอ่านแล้วชอบมากๆๆๆdouble wink

#5 By thunwarat (103.7.57.18|124.122.128.15) on 2012-06-02 18:35

ขอบคุณคุณหมอที่ดูแลพ๋มมาตั้งแต่เด็กๆคร้าบบบ ขอเอาใจช่วยอีกแรงครับพ๋ม

#4 By ArtkunG (103.7.57.18|101.109.186.207) on 2012-05-19 23:57

ถูกใจจังเสียดายน้อยไปหน่อยอยากอ่านต่อ
ครั้งต่อไปเมื่อไรค่ะ. ครอบครัวอนันต์

#3 By Jit (103.7.57.18|101.109.186.207) on 2012-05-19 23:33

อาเม้งงงง สู้ๆน้า
ลูกๆจะติดตามผลงานชีวประวัติอาเม้งอย่างใกล้ชิดดดดด
เห็นด้วยกับ Family medicine มากๆค่ะท่านพ่อ

#2 By Ploy กระเพาะยักษ์ (103.7.57.18|125.24.48.64) on 2012-05-19 21:13

แวะมาอ่าน อิอิ cry Hot!

#1 By nuchnin on 2012-05-19 20:15